۱. این‌که ایالات متحده می‌تواند به نیابت از اسراییل تضمین امنیتی پایدار به ایران دهد، سراب است.

۲. این‌که بدون وجود مکانیزم‌های بازدارنده تنبیهی بسیار قدرتمند، اسرائیل از ترور مقامات ارشد کشور و تجزیه ایران دست خواهد کشید، سراب است.

۳. این‌که ایالات متحده به توافقی با ایران برسد که نفع بزرگ اقتصادی برای ایران داشته باشد، سراب است.

۴. این‌که دول عربی سرمایه‌گذاری صدها میلیارد دلاری در ایران کنند و خواهان ایران قدرتمند باشند، سراب است.

۵. اینکه بدون وساطت پکن و مسکو و با وساطت آمریکا یا متحدان منطقه‌ای وی می‌توان یک نظم امنیتی جدید را با کشورهای عربی در خلیج فارس برقرار ساخت، سراب است.

۶. این‌که صرفا با اتکا به تنگه هرمز و بدون تغییر در دکترین هسته‌ای می‌توان امنیت بلند مدت کشور را تضمین کرد، سراب است.

۷. این‌که بدون تغییر و تحول در اطلاعات و امنیت کشور می‌توان بازدارندگی هسته‌ای کشور را تثبیت و تضمین کرد، سراب است.

۸.‌ این‌که ترامپ پس از انتخابات میان‌دوره‌ای صرفا با یک توافق آتش‌بس و بدون مکانیزم‌های بازدارنده، قطعا برای جنگ با ایران رجعت نخواهد کرد، سراب است.

۹. این‌که استقرار سیاسی و امنیتی امریکا و اسراییل اقدامات خود برای نابودی زیرساخت‌های هسته‌ای، موشکی و بازدارندگی شبکه‌ای ایران و در نهایت اسقاط نظام را رها خواهد کرد، سراب است.

۱۰. اینکه با میانجی‌گری کشورهای کوچک یا متوسط تابع آمریکا، می‌توان از واشنگتن امتیاز مهمی گرفت، سراب است.

۱۱. اینکه چین و روسیه بدون پشتوانه گفت وگوهای راهبردی، جور بدعهدی امریکا را می‌کشند و در نقش واسط و ضامن ظاهر می‌شوند، سراب است.

۱۲. این‌که می توان با اسراییل، به عنوان غیرنرمالترین و جنایت‌کارترین موجودیت سیاسی تاریخ بشر، به یک پیمان عدم تخاصم پایدار دوفاکتو یا دوژور رسید، سراب است.

۱۳. این‌که بدون گفت وگوهای راهبردی و تعیین تکلیف مسائل حل‌نشده گذشته، می‌توان از پکن و مسکو امتیاز راهبردی گرفت، سراب است.

۱۴. این‌که پکن و مسکو را به چشم پله ارتقای روابط با آمریکا ببینیم و انتظار پیشرفت از رابطه با ایندو را داشته باشیم، سراب است.

۱۵. این‌که فکر کنیم با "حسن نیت" و دادن امتیازات حداکثری، ایالات متحده به ما رحم خواهد کرد، سراب است.

۱۶. این‌که برای جلوگیری از حمله پیش‌دستانه آمریکا و رژیم اسراییل، ذخایر اورانیوم غنای بالا را معدوم کنیم و در امان باشیم، سراب است.

۱۷. این‌که پس از قتل‌عام شهروندان و ترور رهبران در دو جنگ اخیر، به همان روش سابق تعهد قطعی عدم ساخت سلاح اتمی بدهیم و حرمتمان در جهان حفظ شود، سراب است.

۱۸. این‌که بدون داشتن نقشه جامع برای توسعه روابط ایران و چین، توسعه کشور ممکن است، سراب است.

۱۹. این‌که بدون ایجاد لابی پکن و مسکو و رایزنی‌های گسترده TRACK II می‌توان با چین و روسیه به جایی رسید، سراب است.

۲۰. این‌که وضعیت روابط راهبردی با مسکو را در وضعیت LIMBO و پادرهوا نگه‌داریم و فکر کنیم تلاش‌های لابی عربی برای کشاندن مسکو به سمت دیگر همواره شکست خواهد خورد، سراب است.

۲۱. این‌که مشکلات اساسی ژئوپولتیک ایالات متحده و اسراییل (و در مقیاس کلان‌تر طبقه حاکم آتلانتیک) با ایران را از لنز ایدئولوژی ببینیم و تصور کنیم مشکل آنها صرفا رژیم سیاسی جمهوری اسلامی یا جناحی تندرو در نظام سیاسی فعلی است، سراب است.

۲۲. این‌که با جناح ترقی‌خواه در حزب دموکرات یا جناح‌های انزواگرا و اولویت‌گرا در حزب جمهوری‌خواه بتوان در کوتاه مدت به چیزی فراتر از "کنترل تنش" با واشنگتن رسید، سراب است.

این‌ها همه سراب است، و عاقبت دویدن دائم به سمت سراب و راه‌حل‌های شکست خورده، اتلاف وقت، مرگی دردناک و فرجام خراب است.

پ.ن.: متن حاضر به معنای رد مطلق راه‌های طی‌شده نظیر مذاکره نیست؛ بلکه هشداری به سیاست‌گذاران است که چارچوب‌ها و حصارهای فرسوده ذهنی را بشکنند و به دنبال راه‌حل‌هایی نو باشند.

منبع: خانه اندیشه‌ورزان

پایان/